Saturday, September 05, 2009

കണ്ണനോട്‌......

നീലത്താമരക്കണ്ണായിന്നെനി-
ക്കാരുമില്ലെടോ നീയല്ലാതെ!

അച്ഛനെ ദൈവം തിരിച്ചുവിളിച്ചല്ലോ
അമ്മയെ അനുജനും പാട്ടിലാക്കി.
ബുദ്ധിക്കുപുകള്‍പെറ്റൊരമ്മയിപ്പോള്‍
‍മകുടിക്കു തുള്ളും പാമ്പെന്ന പോലെ!

കരിങ്കല്‍വീടതു തകര്‍ന്നുടഞ്ഞല്ലോ!
ചീട്ടുകൊട്ടാരം കണക്കെന്നപോല്‍!

ഗോപികമാര്‍ക്കനുരാഗിയായ്‌ വര്‍ത്തിച്ച
കാമുകന്‍ കണ്ണനെനിക്കു വേണ്ടാ!
പലരിലൊന്നായിയിരിക്കുവാനാഗ്രഹം
ലവലേശമില്ലെന്നു കൂട്ടിക്കോളൂ!

ചോരപ്പുഴയതൊഴുകാതിരിക്കുവാന്‍
ദൂതുപോയ്‌ മാതൃകയായ കണ്ണന്‍!
അര്‍ദ്ധരാജ്യംപോട്ടെയഞ്ചുഗ്രാമം മതി-
യെന്നു താഴ്‌ന്നര്‍ത്ഥിച്ചാ മാന്യദേഹം!
ധര്‍മ്മവിചിന്തനം ചെയ്‌തു മുന്നേറവേ
സ്വന്തബന്ധങ്ങള്‍ തളര്‍ത്താ മനമെന്നു
ചൊല്ലിയുറപ്പിച്ച സാരഥീ നീയെന്റെയ-
കതാരില്‍ വേവും കനലണപ്പൂ!

കണ്ണാ! നീയെന്‍ നല്‍ക്കൂട്ടുകാരന്‍!
കണ്ണാ! നീയെന്റെ മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശി!
കണ്ണാ! നീയെന്റെ ചിന്തകനും!

നീലത്താമരക്കണ്ണായിന്നെനി-
ക്കാരുമില്ലെടോ നീയല്ലാതെ!